Supervisie

Supervisie is een vorm van leerbegeleiding, gericht op het leren over werk, waarin de werkervaring van de supervisant een centrale rol speelt (Siegers 2002). De bedoeling van supervisie is dat degene die begeleidt wordt, door zijn werk te bespreken, leert dit werk via reflectie beter uit te voeren. De supervisor stimuleert degene die begeleidt wordt om samen onderzoekend aandacht te geven aan diens beroepsmatig handelen. Belangrijke inzet in de begeleiding zijn zelfsturing en beslisvaardigheid en met name hoe deze vermogens worden in de communicatie worden gehanteerd. Werkervaringen van degene die begeleidt wordt zijn het onderwerp van de gesprekken en deze worden besproken en bevraagd in het licht van bepaalde afgesproken leerthema's. Intermezzo Wanneer in een collega iets van mij verlangt voel ik dat ik de ander tegemoet moet komen, terwijl ik eigenlijk met andere zaken bezig ben. Ik vind het moeilijk om hierop anders te reageren, dan ik steeds doe. Ik merk bij mezelf dan ook dat ik de neiging heb deze 'moeilijke' gesprekken uit de weg te gaan. Gezien het karakter van mijn werk wil ik leren ánders te reageren, zodat duidelijker wordt wie wat doet in het werk en ik ook mijn eigen werk af kan maken. Supervisie richt zich onder andere op wat er precies gebeurt als hij/zij een moeilijke situatie ervaart en dit dus eigenlijk wil ontlopen. Er wordt gereflecteerd op de gedachten, gevoelens, meningen, wensen e.d. die worden ervaren. Wat is de boodschap en in hoeverre wordt de boodschap op zich zelf betrokken, zoals vinden dat er tegemoet gekomen 'moet' worden. Vervolgens worden oefenmomenten tijdens het werk gezocht. Het nabootsen van zo'n moeilijk gesprek kan tijdens de supervisie bijeenkomsten ook ingezet worden om persoonlijke ervaringen te herkennen en te erkennen.