Coaching

Coaching als vorm van begeleiding gaat uit van de door de organisatie gestelde doelen. Het gaat daarbij vooral om verbetering van de kwaliteit van de uitvoering. Het gaat om handelingsmogelijkheden. Deze doelen hebben ook betrekking op werkzaamheden met een zekere zelfsturing, waarbij het bij coaching ook gaat om het verhogen van het zelfsturend vermogen tot handelen van individuele werknemers of van teams. Start van een coachingstraject is dan ook een 'set van resultaatgerichte afspraken' als basis. Er dient commitment te zijn ten aanzien van de afspraken en resultaten bij alle betrokkenen. Naast organisatiegerichtheid, wat de inzet bij coaching is, is er tevens plaats voor persoonsgerichte begeleiding. Bij coaching is er dus meer sturing vanuit de organisatie, minder lange termijn denken en minder complexe werksituaties. (Siegers 2002) Intermezzo Tijdens een contracteringsgesprek met leidinggevende, gecoachte en coach, zei de leidinggevende: Ik heb gemerkt dat mijn werknemer snel ingaat op vragen en werksignalen...Hij is als het ware snel te prikkelen om tot actie over te gaan...het gevolg is m.i. dat hij het overzicht op hoofdtaken van het werk verliest, waardoor ik het gevaar zie ontstaan dat taken onvoldoende afgerond worden. Ik vind het voor de coaching belangrijk dat hij een bepaalde orde in de stroom van het werkaanbod ontwikkelt. Start activiteiten op en maak het af..., aldus de leidingegevende. De vraag c.q. sturing vanuit de organisatie komt hier duidelijk naar voren. Bij de werknemer moet dit werkprobleem uiteraard herkenbaar zijn. Bereidheid van de werknemer of liever de behoefte om in de werkorganisatie iets te leren is een voorwaarde. De coaching zal bij bovenstaande situatie gericht zijn op het ontdekken van misschien onbewuste overweging in te moeten gaan op vragen van anderen. Eveneens kan gekeken worden naar de indeling en planning van werkzaamheden door 'time management'. En niet in de laatste plaats zoeken naar prioritering van werkzaamheden, wat moet nu en wat kan wachten.